شمایل ریشوی مردی شیفته کتاب‌ها

شمایل ریشوی مردی شیفته کتاب‌ها


بدون این‌که متوجه باشم سعی می‌کردم نه فقط شبیه اومبرتو اکو بخوانم، بدانم و به دست بیاورم که مانند او لباس بپوشم، کلاه فدورا بر سر بگذارم و البته مجال دهم تا ریش‌هایم بلند شود


امیرحسین کامیار


یک بار آدم عزیزی از من پرسید که اگر خودت نبودی، دلت می‌خواست چه کسی باشی و من بی‌درنگ جواب دادم اومبرتو اکو. نمی‌شناختش، در واقع بعد از بردن نام او مجبور شدم دقایقی چند توضیح دهم که اومبرتو اکو اصلا کیست و چرا مهم است. به من گوش کرد و بعد پرسید: “می‌خواهی جای او باشی چون نویسنده خوبی است؟” قاطعانه پاسخ منفی دادم. البته که مرد ریشوی ایتالیایی نویسنده قابلی بود اما من می‌توانستم در لحظه به تعداد انگشتان دو دست نویسندگانی را نام ببرم که بیش از او برایم ستودنی بودند. موضوع هرچه بود صرفا به نوشتن مربوط نمی‌شد. اومبرتو اکو چیزی بیشتر از این بود؛ فراتر از نویسنده.

آدم‌ها گاهی در زندگی ما شبیه شمایلی نمادین ظهور می‌کنند. بسان شمایل قدیسین که هرگز قرار نیست شبیه واقعیت باشد، بلکه بناست رمزی درونی را در ظاهری قابل لمس به انسان یادآور شود. افراد شمایل‌وار زندگی نیز همیشه به چیزی ماورای خویش اشاره می‌کنند، به زیبایی نفسگیری که نیست اما ممکن است باشد. هر شمایل نشان تمنای درونی جان ما برای…

 

برای خواندن ادامه مطلب با ما در کرگدن ۱۰۵ همراه باشید.

 

بازدیدها: ۱۹۶

او همان‌طور که می‌خواست زندگی کرد و مرد

او همان‌طور که می‌خواست زندگی کرد و مرد


بوی خاک و باران را که حس می‌کند، سرش را کمی بالا می‌آورد و می‌گوید اژدهای کوچک، باد و بوران را نگاه کن، این نمی‌تواند پایان کار باشد


مرضیه اسدی


«من، بروس لی، اولین ستاره پرطرفدار شرقی در ایالات متحده خواهم بود. هیجان‌انگیزترین عملکرد و بهترین کیفیت ممکن در ظرفیت یک بازیگر را ارائه خواهم کرد. از سال ۱۹۷۰ به بعد شهرت جهانی پیدا خواهم کرد و تا پایان سال ۱۹۸۰ ده میلیون دلار درآمد خواهم داشت. من به طریقی زندگی خواهم کرد که راه و منشم به سمت هماهنگی و شادی درونی‌ام باشد.» بروس روی تخت دراز کشیده، کاغذی کف دستش است و به‌سختی دارد این جمله‌ها را می‌نویسد. چندی پیش کمرش آسیب دید و حالا اسیر تختخواب شده است و پزشکان برای همیشه او را از ورزش سنگین منع کرده‌اند. ممکن است دیگر نتواند مثل سابق راه برود. بروس دستش را تکیه‌گاه می‌کند و کمی جابه‌جا می‌شود. کتاب «آن‌گونه که یک انسان می‌اندیشد» را از روی میز کنار تختش برمی‌دارد و کاغذ را لای آن می‌گذارد.

بروس توماس در کتاب «بروس لی: واژه‌های مبارزه» می‌نویسد: …

 

برای خواندن ادامه مطلب با ما در کرگدن ۱۰۳ همراه باشید

بازدیدها: ۱۹۹

طریقت کرگدنیه یا جان وین خودت را بشناس

طریقت کرگدنیه یا جان وین خودت را بشناس


حوصله تایپ کردن نداشتم، بنابراین دستم را گذاشتم روی دکمه سبزرنگ ضبط صدا و گفتم: سلوک کرگدنی بین هر طایفه‌ای می‌تواند نماینده داشته باشد


حامد یعقوبی


در شماره پنجاه چیزی نوشتم و کرگدن را به ریش‌قرمز کوروساوا تشبیه کردم. دوستی که مطلب را خوانده بود مسیجی به تلگرامم فرستاد و سوال کرد: «گری کوپرِ صلات ظهرِ زینه‌مان (کلانتر ویل کین) کرگدن‌تر نیست؟ او با این‌که از سوی مردم تنها گذاشته شد، یک‌تنه مقابل تبهکار قصی‌القلبی مثل فرانک میلر و دار و دسته‌اش ایستادگی کرد و شکوهمندانه به پیروزی رسید.» بعد هم دو ایموجی «نگاه کردن متفکرانه» به جمله‌اش اضافه کرد و در آخر نوشت: «تنهایی گری کوپر می‌تواند…

برای خواندن ادامه مطلب با ما در کردن ۹۹ و ۱۰۰ همراه باشید.

بازدیدها: ۲۵۸

پراید

تقدیم به پراید با عشق و نکبت


اولین اتومبیلی که خرید پراید سفید رنگی بود که می گفت به احترام عالیجناب فورد

باید با او محترمانه رفتار کرد؛ همین کار را هم می کرد


حسن لطفی


نمی‌دانم آنها که عمرشان به دنیا نبوده و زیر خاکی شده‌اند مثل ما که حواسمان پی آنها است، چشم و دلشان با ما و این دنیا هست یا نه! البته دیر یا زود متوجه این موضوع می‌شویم و جواب این سوال را می‌گیریم اما در این لحظه فقط می‌شود حدس زد و خیال بافت. مثلا می‌شود یکی مثل محمد را که تکیه کلامش عالیجناب بود، تصور کرد و درباره‌اش حدس‌های زیادی زد. او این کلمه را فقط برای اتومبیل‌ها به کار نمی‌برد. محمد هر چیزی را که گران و نایاب بود عالیجناب خطاب می‌کرد. درست مثل ماشین‌های فورد و کادیلاک و شورولت و بنز که دوست داشت پشت رولشان بنشیند و فاصله قزوین تا یزد را یک نفس برود. امکانی که هیچ‌وقت برایش فراهم نشد. ناگفته نماند…

 

برای خواندن ادامه مطلب در شماره ۹۷ و ۹۸ با ما همراه باشید.

 

بازدیدها: ۱۲۹