شبان وادی ایمن

 

شبان وادی ایمن


گفت‌وگو با آرش آبائی، کارشناس و مدرس مبانی دین یهود، درباره واقعیت‌های شخصیت تاریخی موسی کلیم‌الله، متن عهد عتیق و آموزه‌‌های این پیامبر الهی


محسن آزموده


 

موسی(ع) در ادبیات اسلامی با صفت «کلیم‌الله» یکی از پنج پیامبر اولو‌العزم است، یعنی پیامبرانی که صاحب شریعت و کتاب مقدس هستند و عبارتند از نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد (درود خدا بر آن‌ها). همچنین موسی(ع) در قرآن بیش از هر پیامبر دیگری مورد اشاره قرار گرفته (گویا ۱۳۳ بار نامش آمده و ۵۰۲ بار مورد اشاره قرار گرفته است) و سرنوشت او و قومش، بنی‌‎‌اسرائیل، دستمایه داستان‌های قرآنی زیادی قرار گرفته است. بسیاری از این داستان‌ها در تورات (عهد عتیق) نیز هست، جز (گویا) داستان موسی و خضر نبی (علیهم‌السلام). موسی(ع) اما اصلی‎ترین پیامبر دین یهود نیز هست و قدیمی‌ترین منابع درباره او متن تورات، کتابِ مقدس این دین است. به همین دلیل برای شناخت دیدگاه و نگرش یهودیان به این پیامبر گرامی، نزد یکی از متخصصان و مدرسان آیین یهودیت رفتیم. آرش آبائی، کارشناس و مدرس مبانی دین یهود، آگاهی‌های ژرف و گسترده‌‎ای درباره آیین یهود دارد و در گفت‌وگوی حاضر با تکیه بر منابع اصلی و دقیق، می‌کوشد تصویری را که این آیین درباره قانون‌گذار اصلی دین یهود ارائه کرده، روشن سازد. از نظر او موسی(ع) غیر از بودن در مقام نبوت و رسالت، در تمام شئون دیگر زندگی همانند یک انسان عادی است؛ کار می‌کند، تشکیل خانواده می‌دهد، عصبانی می‌شود و حتی در امور روزمره به سهو مرتکب خطا  – و نه در امر ابلاغ رسالتش – نیز می‌شود و از این جهت خصایل او نیز خصایلی قابل حصول تلقی می‌شوند و مخاطبان تورات با او احساس نزدیکی دارند. از دید آقای آبائی مهم‌ترین صفات موسی(ع) که در تورات مورد تاکید قرار دارد، تواضع اوست.

 

در کتاب مقدس (عهد عتیق) از پیامبران زیادی یاد شده است، مثل نوح و ابراهیم و یعقوب و ایوب و اسحاق و یوسف و سلیمان و… نخست از جایگاه حضرت موسی(ع) در میان این انبیاء بفرمایید.

چند ویژگی، جایگاه حضرت موسی را از پیامبران پیشین او (که نام بردید) و انبیای بنی‌اسرائیل پس از او (از جمله حضرات داوود و سلیمان و حَبَقوق و دانیال و زکریا و…) متمایز می‌کند. اولین ویژگی، چگونگی و کیفیت ارتباط او با خداست که در تورات این موضوع صریحا ذکر شده است: «خداوند با موسی رو در رو (بی‌واسطه) صحبت می‌کرد، همانگونه که شخصی با دوستش صحبت می‌کند» (خروج، باب ۳۳، آیه ۱۱). دومین ویژگی، اعطای شریعت از جانب اوست که سایر انبیای بنی‌اسرائیل (قبل و بعد) فاقد آن بوده‌اند. رسالت پیامبران پیشین به یک معنا زمینه‌سازی و بیشتر تاکید بر توحید بود. انبیای پس از حضرت موسی نیز هیچ شریعت یا حکم دینی جدیدی ابلاغ نکردند و…

 

 

 

برای خواندن ادامه مطلب با ما در کرگدن ۱۰۲ همراه باشید.

 

بازدیدها: ۱۱

دیدگاهتان را بنویسید